Binicilik

Yağmurun aniden bastığı o tanıdık an vardır: tam ata odaklanmışken bir anda rüzgâr değişir, gökyüzü kararır ve ilk damlalar düşer.

Yazın bir tırnağın çıkardığı özel bir ses vardır — kuru zemine vurduğunda ortaya çıkan o net ve kendinden emin “tak” sesi. Buna karşılık, kışın tırnağın çamura gömülürken çıkardığı daha yumuşak ve neredeyse tereddütlü “tup” sesi vardır.

Uzun mesafe yolculuk hem at hem de sahibi için zorlu olabilir. Bir atın uzun bir yolculuğu sorunsuz tamamlaması için gerçekleşmesi gereken birçok şey vardır. İlk adım, atı hazırlamaktır.

Gerçek şu ki, ahırların yakınında çok zaman geçirdiğinizde, işlerin nasıl değiştiğine dair son derece ince bir kayma görmeye başlarsınız. Bir at size doğru gelir; sakin bir hâli vardır, çenesi gevşektir ve dizginler binicinin parmaklarının arasında adeta ipek gibi akar.

Bu “an” hepimizin başına gelir. Eyer odasında durursun, etrafında her türden örtü vardır ve kendine bir anda şöyle sorarken bulursun: “Tamam… bugün gerçekten hangisi atıma uygun?”